Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΤΑ ΑΔΕΡΦΕΣ

Οι «επτά αδελφές» ήταν ένας όρος που επινοήθηκε για να περιγράψει την κοινοπραξία από τις επτά εταιρείες πετρελαίου που κυριάρχησαν στην παγκόσμια βιομηχανία πετρελαίου από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 έως το 1970.

Πριν από την πετρελαϊκή κρίση του 1973, ήλεγχαν το 85% των αποθεμάτων πετρελαίου στον κόσμο, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες η κυριαρχία τους έχει μειωθεί. Μετά από μετασχηματισμούς και συγχωνεύσεις, η ομάδα αποτελείται σήμερα από την ΒΡ, την Chevron, την Shell και την ExxonMobil.

Η επιρροή τους είναι αισθητά λιγότερη, μια που πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει ο ΟΠΕΚ και οι κρατικές εταιρείες των οικονομιών που αξιοποιούν το πετρέλαιο στο έδαφος τους.

Η δεύτερη μεγαλύτερη

Η Chevron (CVX) είναι η δεύτερη σε μέγεθος εταιρεία, από το πάλαι ποτέ πανίσχυρο καρτέλ, μετά την ExxonMobil. Έχει 200 δισεκατομμύρια κεφαλαιοποίηση, δηλαδή όσο το ΑΕΠ ολόκληρης της Ελλάδας.

Η ιστορία της ξεκινάει το 1879. Στην αρχή ονομάστηκε Pacific Coast Oil, αργότερα έγινε Standard Oil και στη συνέχεια Chevron. Το 1984, μετά την απόκτηση της Gulf Oil Corporation, την μεγαλύτερη συγχώνευση μέχρι τότε στην ιστορία των ΗΠΑ, σχεδόν διπλασίασε τα αποθέματα αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Στο οικογενειακό δέντρο βρίσκεται και μια άλλη εταιρεία του Τέξας, που ιδρύθηκε το 1901 και αργότερα έγινε γνωστή με το όνομα Texaco. Το 2001, οι δύο εταιρείες συγχωνεύθηκαν. Αργότερα με την εξαγορά της Unocal Corporation το 2005, για 18 δισεκατομμύρια, η σημερινή Chevron θεωρείται η πέμπτη εταιρία στον κόσμο, στον χώρο της ενέργειας.

Το 2013, η μέση παραγωγή της ήταν ισοδύναμη με 2,6 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ανά ημέρα.

Δραστηριότητα
Η εταιρεία έχει παρουσία σε περισσότερες από 180 χώρες, και ασχολείται με κάθε πτυχή της βιομηχανίας ενέργειας. Χωρίζει τις δραστηριότητές της σε δύο κύριους τομείς: Upstream (ανακάλυψη και εξόρυξη κοιτασμάτων) και Downstream (διύλιση και τελική διανομή).

Upstream
Με αφετηρία την φετινή χρονιά, μια σειρά από σημαντικά σχέδια αρχίζουν να πραγματοποιούνται. Περιλαμβάνουν τρία έργα στον Κόλπο του Μεξικού, τα οποία θα ξεκινήσουν την παραγωγή μέχρι τα μέσα του 2015. Δύο έργα υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην  Αυστραλία, που καταστούν την Chevron μεγάλη δύναμη στην περιοχή του Ειρηνικού. Επίσης εξορύξεις σε φυσικό αέριο από σχιστόλιθο, θα πραγματοποιηθούν στο Τέξας.

Το συνδυασμένο αποτέλεσμα αυτών των έργων, θα ωθήσει την ανάπτυξη της παραγωγής περίπου 5% ετησίως, ενισχύοντας τα οικονομικά μεγέθη σε μακροπρόθεσμη βάση.

Downstream 
Από ιδιόκτητα ή συνεργαζόμενα διυλιστήρια, η εταιρεία έχει την ικανότητα να επεξεργάζεται περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα. Έχει 17.000 σημεία λιανικής πώλησης σε όλο τον κόσμο, κάτω από τις φίρμες Chevron, Texaco, και Caltex.

Είναι ο υπ ΄αριθμόν ένα προμηθευτής καυσίμων των αεροσκαφών στις Ηνωμένες Πολιτείες και η τρίτη σε όλο τον κόσμο.

Διαθέτει επίσης 11.600 μίλια αγωγών σε όλο τον κόσμο. Η κοινοπραξία με την ConocoPhillips δημιούργησε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες χημικών του κόσμου, την Chevron Phillips.

Εναλλακτικές πηγές ενέργειας 
Ακόμα κι αν το μεγαλύτερο μέρος των πωλήσεων της Chevron εξαρτάται από μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η εταιρεία επικεντρώνεται επίσης στην ανάπτυξη των εναλλακτικών ενεργειακών λύσεων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έχει κάνει στρατηγικές επενδύσεις στη γεωθερμική και  ηλιακή ενέργεια, καθώς και σε άλλες πηγές ενέργειας, όπως η επεξεργασία λυμάτων.

Γενικότερα, η εταιρεία φαίνεται να έχει τεχνολογική υπεροχή έναντι του ανταγωνισμού, κάτι που βοηθάει στον τομέα εξερεύνησης και εξόρυξης σε θάλασσες με μεγάλο βάθος, αλλά και άλλα δύσκολα περιβάλλοντα.

Οι προοπτικές του πετρελαίου
Η καθίζηση της τιμής του πετρελαίου βρήκε απροετοίμαστες ακόμα και μεγάλες εταιρείες του χώρου που είχαν επενδύσει δισεκατομμύρια, υπολογίζοντας πως η τιμή του μαύρου χρυσού θα παγιοποιηθεί πάνω από τα 100 δολάρια. Αιφνιδιάστηκαν παρά το πλεονέκτημα που είχαν από την εμπειρία τους και τις διασυνδέσεις τους στην αγορά.

Η πορεία της τιμής του πετρελαίου, είναι μια γιγάντια σκακιέρα από μπερδεμένα συμφέροντα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της περιόδου που ζούμε, είναι το γεγονός πως η διάθεση του είναι πιο εύκολη παρά ποτέ. Αν κάποιος μειώσει την παραγωγή, υπάρχει κάποιος άλλος να πάρει την θέση του. Εάν η ζήτηση πετρελαίου παραμείνει υποτονική, οι τιμές θα σταθεροποιηθούν χαμηλά.

Όμως κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει πιθανές εκπλήξεις που θα μπορούσαν να αυξήσουν την τιμή του ορυκτού. Η Σαουδική Αραβία ίσως αποφασίσει ξαφνικά να μειώσει την παραγωγή. Μια πολεμική σύγκρουση μπορεί να ξεσπάσει και πάλι σε πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Η οικονομία της Κίνας ίσως αρχίσει να αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς ξανά. Η πολιτική πιστωτικής επέκτασης από πλευράς Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μπορεί να ενισχύσει την ανάπτυξη των χωρών της ευρωζώνης.

Θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας, πως η παρατεταμένη περίοδος χαμηλών τιμών, αν και μεσοπρόθεσμα ευνοεί την οικονομική δραστηριότητα, ενέχει ένα σοβαρό κίνδυνο: των χρεοκοπιών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων. Είτε από κράτη είτε από μεγάλες επενδύσεις του πετρελαϊκού κλάδου, οι οποίες δύσκολα θα μπορούσαν να απορροφηθούν από το τραπεζικό σύστημα και τα χρηματιστήρια.

Οικονομικά δεδομένα
Σε δύναμη παραγωγής, σε γεωγραφική και τεχνολογική ποικιλομορφία, λίγες εταιρείες υπερβαίνουν την Chevron. Επιπλέον κατέχει ένα διεθνώς αναγνωρισμένο σήμα με πιστούς πελάτες.

Η επενδυτική επιλογή της Chevron μπορεί να φαίνεται παράδοξη, με δεδομένο το εξαιρετικά αρνητικό κλίμα που επικρατεί στις τιμές του πετρελαίου. Δεν παύει όμως να είναι ένα blue chip με παγκόσμια εμβέλεια, εύρωστη οικονομικά, με μια ιδιαίτερα ελκυστική μερισματική απόδοση, κοντά στο 4%.

Η Chevron καταβάλει συνεχώς μέρισμα από το 1912.  Μάλιστα από το 1988, το αυξάνει σε ετήσια βάση. Η αύξηση του μερίσματος έχει κατά μέσο όρο περίπου 9% κατά τα τελευταία 5 χρόνια.

Κατέχει έναν από τους υγιέστερους ισολογισμούς στον κλάδο της, παρόλο που η συνεχιζόμενη πτώση των τιμών του πετρελαίου, έχει επηρεάσει αρνητικά τα κέρδη του ομίλου. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως έχει σχεδόν 15 δισεκατομμύρια σε μετρητά.

* Η ανάλυση της παραπάνω μετοχής δίνεται σαν ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ για τις επενδυτικές επιλογές που υπάρχουν στο αμερικάνικο χρηματιστήριο. Η επιλογή της σωστής εταιρίας είναι μόνο η μισή προϋπόθεση για την επιτυχία. Η άλλη μισή είναι η χρονική περίοδος που θα πρέπει να τοποθετηθούμε.

** Ο Βασίλης Παζόπουλος 

H δέσμευση του CO2 λύση για το Κλίμα; Τι είναι οι τεχνολογίες CCS και CCU

Φυλακίζουν σε πορώδη πετρώματα βαθιά στο υπέδαφος το διοξείδιο του άνθρακα που παράγουν βιομηχανικές και ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες.

Τα συστήματα Δέσμευσης και Αποθήκευσης Άνθρακα (Carbon Capture and Storage-CCS) 

Το πρόβλημα είναι ότι αυτή τη στιγμή πρόκειται για μια λύση ενεργοβόρο και οικονομικά μη βιώσιμη.ημονικές προσπάθειες απομάκρυνσης του άνθρακα από την ατμόσφαιρα εστιάζουν στα συστήματαΔέσμευσης και Χρήσης Άνθρακα(Carbon Capture and Utilisation-CCU), τα οποία χρησιμοποιούν το διοξείδιο του άνθρακα ως πρώτη ύλη για την παραγωγή καυσίμων, χημικών και άλλων βιομηχανικών προϊόντων.

—Τι είναι η δέσμευση του άνθρακα

Η διπλή πρόκληση της περιβαλλοντικής και οικονομικής βιωσιμότητας αποδείχτηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο για τα συστήματα CCS. Οι απότομες αυξομειώσεις της θερμοκρασίας κατά την απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα και την απελευθέρωσή του μέσα από τους διαλύτες που χρησιμοποιούνται κατά τη δέσμευσή του αυξάνουν την κατανάλωση καυσίμου μιας μονάδας κατά 20% ως 30%.

Το παράδειγμα του πρώτου συστήματος CCS μεγάλης κλίμακας που ενσωματώθηκε σε μια ηλεκτροπαραγωγική μονάδα άνθρακα στον Καναδά είναι αρκετά εύγλωττο: το έργο χρηματοδοτήθηκε με 1,2 δισ. δολάρια από κρατικά κεφάλαια.

Η ηλεκτροπαραγωγική μονάδα ορυκτών καυσίμων Boundary Dam της SaskPower στην Αλμπέρτα του Καναδά ξεκίνησε να λειτουργεί τον προηγούμενο Οκτώβριο. Παράγει ηλεκτρική ενέργεια για 100.000 κατοικίες δεσμεύοντας παράλληλα διοξείδιο του άνθρακα το οποίο επαναχρησιμοποιείται στις εξορυκτικές δραστηριότητες.

Αναλυτικότερα, το Boundary Dam δεσμεύει το 90% των εκπομπών CO2 από τα φουγάρα του και τα χρησιμοποιεί για την εξόρυξη πετρελαίου από τα παρακείμενα πηγάδια.

Σύμφωνα με τη SaskPower κάθε χρόνο θα δεσμεύονται ένα εκατομμύριο μετρικοί τόνοι άνθρακα, όγκος ισοδύναμος με την απομάκρυνση 200.000 αυτοκινήτων από τους δρόμους και κατά 65% χαμηλότερος από αυτόν που εκπέμπει μια καινούργια μονάδα φυσικού αερίου αντίστοιχης ισχύος.

Ωστόσο, τα πολύ υψηλά κόστη κατασκευής και οι μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές των καυσίμων συνθέτουν ένα περιβάλλον αβεβαιότητας για την ομαλή ανάπτυξη της τεχνολογίας και την προσέλκυση ιδιωτικών και κρατικών επενδυτικών κεφαλαίων.

Για παράδειγμα, η ηλεκτροπαραγωγική μονάδα Drax στο Βόρειο Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας ακύρωσε ένα επενδυτικό σχέδιο ύψους 1 δισ. στερλινών για την εγκατάσταση ενός συστήματος CCS τον Σεπτέμβριο του 2015 λίγο μετά την κατάργηση των φοροαπαλλαγών για την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας.

Σε κάθε περίπτωση, κάθε τεχνολογία που εξαρτάται εξολοκλήρου από κρατικές ενισχύσεις σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα θα αποδειχθεί οικονομικά μη βιώσιμη, όχι μόνο διότι υπόκειται στον κίνδυνο της αλλαγής πολιτικού και οικονομικού περιβάλλοντος (όπως συνέβη με τις ΑΠΕ στην Ελλάδα).

Τα παραπάνω αποδεικνύουν περίτρανα ότι η επιτυχία ή η αποτυχία των τεχνολογιών εξαρτώνται λιγότερο από την καινοτομία και περισσότερο από τις οικονομικές συνθήκες.

—Η λύση CCU

Ένας από τους λόγους που η τεχνολογία CCU μοιάζει ελκυστικότερη επιλογή είναι το ότι τα προϊόντα που παράγει αποσβαίνουν μέρος του κόστους που συνεπάγεται η δέσμευση άνθρακα.

Η χημική βιομηχανία ήδη καταναλώνει περίπου 200 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα κάθε χρόνο με τον μεγαλύτερο όγκο να αναμειγνύεται με αμμωνία για την παρασκευή ουρίας.

Όμως, το διοξείδιο του άνθρακα κείται στον πυθμένα ενός εξαιρετικά βαθιού θερμοδυναμικού πηγαδιού με συνέπεια η ανάσυρσή του να είναι μια πολύ ενεργοβόρα υπόθεση.

Η απλή μετατροπή του σε ένα προϊόν με αξία δεν συμβάλλει ιδιαίτερα στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής εάν συνεπάγεται επιπλέον εκπομπές ρύπων από την υψηλή κατανάλωση ενέργειας.

Το μεγάλο μειονέκτημα της λύσης CCU είναι ότι πολλά από τα τελικά προϊόντα της τελικά επιστρέφουν ως διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είτε ως καύσιμα που καίγονταιείτε ως πλαστικά που αποσυντίθενται.

Συμπερασματικά, η τεχνολογία CCU δεν μπορεί να αναστρέψει την κλιματική αλλαγή από μόνη της, αλλά σίγουρα μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη βελτιωμένων συστημάτων δέσμευσης άνθρακα.

—Καινοτομίες

Η χημεία διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην τεχνολογία CCU, αλλά μέχρι σήμερα έχουν σημειωθεί διόλου ευκαταφρόνητες επιτυχίες.

Η εταιρεία Covestro (πρώην Bayer MaterialScience) έχει αναπτύξει έναν καινοτόμο καταλύτη από ψευδάργυρο για να συνδυάσει το διοξείδιο του άνθρακα και το εποξυπροπάνιο σε πολυόλες, υλικά που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή αφρών πολυουρεθάνης.

Μια ανάλυση του κύκλου ζωής έδειξε ότι η διαδικασία μειώνει τις εκπομπές ρύπων κατά 19% συγκριτικά με τις συμβατικές διαδικασίες και καταναλώνει 16% λιγότερα ορυκτά καύσιμα, ποσοστά καθόλου ευκαταφρόνητα σε έναν κλάδο όπου και η τελευταία ποσοστιαία μονάδα μετράει.

Στο Κεμπέκ του Καναδά, η δέσμευση του άνθρακα γίνεται με οδηγό τη βιολογία και όχι τη χημεία. Εκεί, η εταιρεία CO2 Solutions χρησιμοποιεί ένα πολύ ισχυρό ένζυμο καρβονικής ανυδράσης για να δεσμεύει δέκα τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως σε απλό υδατικό ανθρακικό κάλιο. Η συνεργασία επιστημόνων διαφορετικών κλάδων -βιολόγων, χημικών και χημικών μηχανικών θεωρείται απαραίτητη για την ανάπτυξη οικονομικά βιώσιμων τεχνολογιών CCU.

Την πρώτη μεγάλη μονάδα δέσμευσης διοξειδίου του άνθρακα απευθείας από την ατμόσφαιρα αναπτύσσει η Climeworks AG,μια ελβετική «επιχείρηση έντασης γνώσης».

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι η μονάδα που θα εγκατασταθεί το Χίνβιλ, κοντά στη Ζυρίχη της Ελβετίας, θα μπορεί να δεσμεύει περίπου 900 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα κάθε χρόνο.

Οι ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα που θα συγκεντρώνει η μονάδα θα πωλούνται σε ένα κοντινό θερμοκήπιο που θα μπορέσει να αυξήσει την παραγωγή μαρουλιών κατά 20%.

Η τεχνολογία βασίζεται σε ένα καινοτόμο φίλτρο που παγιδεύει με χημικό τρόπο το διοξείδιο του άνθρακα στην επιφάνειά του. Ο δεσμευμένος άνθρακας απελευθερώνεται ωςαέριο διοξειδίου του άνθρακα υψηλής καθαρότηταςκατόπιν της θέρμανσης του φίλτρου στους 100 βαθμούς Κελσίου, διαδικασία που επιτρέπει τη χρήση του φίλτρου για αρκετές φορές.

Σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα, η εταιρεία σχεδιάζει να προμηθεύσει το διοξείδιο του άνθρακα σεβιομηχανίες παραγωγής αεριούχων ποτών.

Απώτερη φιλοδοξία της Climeworks είναι η τεχνολογία της να χρησιμοποιηθεί ως μέσο αποθήκευσης ανανεώσιμης ενέργειας υπό τη μορφή ενός κλιματικά ουδέτερου συνθετικού καυσίμου που θα παράγεται από ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα, νερό και καθαρή ηλεκτρική ενέργεια από ΑΠΕ.

Εν κατακλείδι, οι τεχνολογίες δέσμευσης άνθρακα έχουν πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουν προτού αναδειχθούν σε οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμη λύση.

econews

Το διοξείδιο του άνθρακα γίνεται πέτρα με τεχνολογική καινοτομία

Διοξείδιο του άνθρακα απομακρύνεται από την ατμόσφαιρα και αντλείται βαθιά στο υπέδαφος όπου μετατρέπεται ταχύτατα σε πέτρα. Αυτή  είναι η καινοτομία που εφαρμόζουν επιστήμονες και μηχανικοί για να μειώσουν το κλιματικό αποτύπωμα ενός μεγάλου σταθμού γεωθερμικής ηλεκτροπαραγωγής στην Ισλανδία.

Το καινοτόμο, μοναδικό στον κόσμο, έργο υπόσχεται μια φθηνότερη και ασφαλέστερη λύση ταφής του διοξειδίου του άνθρακα στο υπέδαφος απ” όπου δεν μπορεί να θερμάνει την ατμόσφαιρα της Γης.

—Το CO2 μετατρέπεται σε πέτρωμα στην Ισλανδία

Η νέα τεχνολογία που δοκιμάστηκε στην Ισλανδία προβλέπει την άντληση διοξειδίου του άνθρακα στα ηφαιστειακά πετρώματα και την επιτάχυνση μιας φυσικής διαδικασίας όπου οιβασάλτες αντιδρούν με το αέριο CO2 για να σχηματίσουν ανθρακικά μεταλλεύματα που συνθέτουν τα ασβεστολιθικά πετρώματα.

Αυτό που εξέπληξε τη διεθνή επιστημονική ομάδα που διενήργησε τις δοκιμές είναι η ταχύτητα μετατροπής του αερίου διοξειδίου του άνθρακα σε δύο μόλις χρόνια έναντι εκατοντάδων χιλιάδων ετών που προέβλεπαν.

Τη σχετική έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Science» υπογράφουν ερευνητές από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και την Ισλανδία με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή γεωμηχανικής, Γιούεργκ Μάτερ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον.

Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου CCS είναι ότι το διοξείδιο του άνθρακα μετατρέπεται σε πέτρωμα στο υπέδαφος και έτσι ούτε να διαρρεύσει στην ατμόσφαιρα ούτε να προκαλέσει υπόγεια έκρηξη μπορεί.

Το έργο στο ισλανδικό εργοστάσιο Χελισέϊντι, τη μεγαλύτερη γεωθερμική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής παγκοσμίως, που τροφοδοτεί την πρωτεύουσα Ρέϊκιαβικ έχει ήδη αναπτυχθεί σε μεγαλύτερη κλίμακα και πλέον μπορεί να αποθηκεύσει με ασφάλεια 10.000 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως.

Ο γεωθερμικός σταθμός αξιοποιεί τα θερμά ύδατα που ρέουν στο ηφαιστειακό υπέδαφος για να παραγάγει ηλεκτρισμό, αλλά κατά τη διαδικασία διαρρέουν στην επιφάνεια αέρια, μεταξύ των οποίων και διοξείδιο του άνθρακα. Η νέα τεχνολογία CCS με την ονομασία CarbFix επιστρέφει το διοξείδιο στο υπέδαφος και το «φυλακίζει» εκεί για πάντα, αφού το μετατρέπει σε ορυκτό.

Το πλέον διαδεδομένο αέριο του θερμοκηπίου διαλύεται σε νερό και διοχετεύεται σε ένα βαθύ φρέαρ κάτω από το εργοστάσιο. Ερχόμενο σε επαφή με τα βασαλτικά ηφαιστειακά πετρώματα σε βάθος 400 έως 800 μέτρων, μέσα από μια σειρά φυσικών γεωχημικών αντιδράσεων, μετατρέπεται σευπόλευκο ανθρακικό ορυκτό.

—Άφθονα βασαλτικά πετρώματα

Τα βασαλτικά πετρώματα είναι κοινά στον πλανήτη αφού από αυτά αποτελείται ο πυθμένας των ωκεανών, αλλά και το 10% των χερσαίων υπεδαφών.

«Μελλοντικά, θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία σε περιοχές με άφθονους βασάλτες οι οποίες δεν σπανίζουν» επισήμανε ο Μάρτιν Στουτ του Γεωπαρατηρητηρίου Λάμοντ-Ντόχερτι του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης.

«Από τους 220 τόνους διοξειδίου που διοχετεύσαμε στο υπέδαφος, ποσοστό από 95% έως 98% μετατράπηκε σε ορυκτό σε περίοδο μικρότερη των δύο ετών, δηλαδή εντυπωσιακά γρήγορα. Πρόκειται για μια μόνιμη καιπεριβαλλοντικά φιλική μέθοδο αποθήκευσης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα, η οποία διασφαλίζει ότι δεν θα υπάρξει ξανά διαρροή τους στην επιφάνεια» πρόσθεσε ο Μάτερ.

— Kόστος και τεχνικοί περιορισμοί της διαδικασίας

Υπάρχει όμως το ζήτημα του καθόλου αμελητέου κόστους της μεθόδου και οι μεγάλες ποσότητες νερού που απαιτεί, καθώς μόνο το 4% έως 5% του διαλύματος που διοχετεύεται στο υπέδαφος είναι διοξείδιο του άνθρακα. Για κάθε τόνο CO2 χρειάζονται περίπου 25 τόνοι νερού.

Ο Μάτερ όμως επισημαίνει ότι τέτοιες μονάδες θα μπορούσαν να κατασκευαστούν σε παράκτιες περιοχές αφού και το άφθονο νερό της θάλασσας μπορεί να «κάνει τη δουλειά».

Σημειώνεται ότι με τη διαδικασία θάβεται ακόμα ένα υποπροϊόν της γεωθερμικής ηλεκτροπαραγωγής, το υδρόθειο, αέριο στο οποίο οφείλεται η μυρωδιά «κλούβιου αβγού» (sic) στις ηφαιστειακές περιοχές.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ότι η φύση εκδικείται κάθε είδους ανθρώπινης παρέμβασης: στο υπέδαφος υπάρχουν μικρόβια που «τρώνε» ανθρακικά ορυκτά, απελευθερώνονταςμεθάνιο, το ισχυρότερο αέριο του θερμοκηπίου.

Εάν αυτό το μεθάνιο απελευθερωνόταν στην ατμόσφαιρα θα μιλούσαμε για την απόλυτη καταστροφή.

econews

Η Elektronio κέρδισε το Energy Globe Ελλάδας Βραβείο έφερε στη Θεσσαλονίκη και ακόμη μία ομάδα, η Elektronio Handcrafted Vehicles με το το Εθνικό Βραβείο Energy Globe Ελλάδας 2016. H καινοτόμος start-up εταιρεία βραβεύτηκε για τους νέους τρόπους βιώσιμης κινητικότητας που προσφέρει, μέσω των υψηλής ποιότητας χειροποίητων τρίκυκλων ηλεκτρικών ποδηλάτων που κατασκευάζει...National Energy Globe Award Greece!

Σαλονικιώτικες επιχειρηματικές προτάσεις για βραβείο

Η BUBBLLZ ήταν μία από τις τρεις νικήτριες του Ηellenic Entrepreneurship Award - Αλλες τέσσερις πέρασαν στην τελική δεκάδα

Από δεξιά, Παναγιώτης Χατζηδάκης, Κωνστάντιος Μπατσιώλας και Γιώργος Θρασκιάς κατά την τελετή απονομής - Το βραβείο απένειμε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος

Της Σοφίας Χριστοφορίδου

Όταν από τις 1.100 συμμετοχές στην υψηλού επιπέδου διοργάνωση του Ελληνικού Βραβείου Επιχειρηματικότητας ξεχωρίζουν δέκα φιναλίστ και από αυτές οι μισές προέρχονται από τη Θεσσαλονίκη, τότε υπάρχει μια ισχυρή ένδειξη της δυναμικής που έχει το οικοσύστημα καινοτομίας της πόλης -πόσο μάλλον όταν μία από αυτές κερδίζει το ένα από τα τρία βραβεία.

Το Ελληνικό Βραβείο Επιχειρηματικότητας θεσμοθετήθηκε το 2012 για την ενίσχυση έμπειρων και νέων επιχειρηματιών στην προσπάθεια υλοποίησης νέων επιχειρηματικών ιδεών μέσω της παροχής χρηματοδότησης, υπηρεσιών υποστήριξης αλλά και καθοδήγησης. Oι ένδεκα νικητές που είχαν προκύψει από τις προηγούμενες διοργανώσεις αλλά και οι τρεις που προέκυψαν την περασμένη εβδομάδα υποστηρίζονται με χρηματοδότηση (μόνο για φέτος ήταν 1,25 εκατ. ευρω), καθώς και δωρεάν συμβουλευτικές υπηρεσίες και καθοδήγηση (mentoring), προκειμένου να υλοποιήσουν τις επιχειρηματικές τους προτάσεις.

Μία από τις τρεις νικήτριες προτάσεις είναι της BUBBLLZ, που ιδρύθηκε το 2014 στη Θεσσαλονίκη. ««Η συμμετοχή μας στο Ελληνικό Βραβείο Επιχειρηματικότητας και όλη η διαδικασία αξιολόγησης ήταν μια εκπληκτική εμπειρία που μας έκανε καλύτερους και μας ενέπνευσε περισσότερο. Το να είμαστε η μία από τις τρεις νικήτριες προτάσεις, μέσα από 1.100 επιχειρηματικά σχέδια, είναι μια μεγάλη επιβεβαίωση για το project, όταν μάλιστα η αξιολόγηση έγινε από αυτήν την κριτική επιτροπή. Για όλη αυτή την εμπειρία νιώθουμε ευγνωμοσύνη, αλλά και μεγάλη ευθύνη για τη συνέχεια. Ελπίζουμε να αναδείξουμε την εταιρεία, τη χώρα μας, αλλά και την πόλη της Θεσσαλονίκης» λέει στη «ΜτΚ» ο διευθύνων σύμβουλος της BUBBLLZ Κωνστάντιος Μπατσιώλας.

Το bubbllz είναι μια εφαρμογή για κινητές συσκευές, η οποία ανταμείβει τους χρήστες για τα social post, που κάνουν και παράλληλα μία web marketing πλατφόρμα, η οποία δίνει τη δυνατότητα σε καταστήματα, επιχειρήσεις, brands να προβάλλουν προϊόντα και υπηρεσίες μέσω περιεχομένου που δημιουργούν οι χρήστες (User Generated Content) -πρόκειται δηλαδή για μία αμοιβαία επωφελή σχέση. Ο χρήστης βγάζει μέσα από το bubbllz μια φωτογραφία ή selfie με το προϊόν που αγοράζει και δημιουργείται ένας κωδικός επιβράβευσης. Η φωτογραφία ανεβαίνει στα social media και ο χρήστης επιβραβεύεται άμεσα με εκπτώσεις, κουπόνια, διαγωνισμούς, loyalty πόντους για μεταγενέστερες αγορές και ειδικές προσφορές. «Γύρω από αυτόν τον πυρήνα καλύπτονται όλα τα βήματα της αγοραστικής διαδικασίας, προσθέτοντας το social κομμάτι που είναι και το πιο διασκεδαστικό μέρος. Παράλληλα post και likes αποκτούν πραγματική αξία και για τους χρήστες και για τις επιχειρήσεις» εξηγεί ο κ. Μπατσιώλας.

«Στο δύσκολο ταξίδι της υλοποίησης, σημαντικότερο ρόλο ρόλο παίζει η ομάδα και είμαι πολύ περήφανος για αυτή. Την ομάδα αποτελούν ο Γιώργος Θρασκιάς COO της εταιρείας, με πάνω από 20 χρόνια εμπειρία στη δημιουργία λογισμικού, και ο Παναγιώτης Χατζηδάκης, συνιδρυτής της pinnatta με μεγάλη εμπειρία στο digital design και CCO της εταιρείας. Φυσικά υπάρχει και η ομάδα των προγραμματιστών, η οποία μέχρι τώρα έχει υλοποιήσει το πρώτο μέρος από τα χαρακτηριστικά της εφαρμογής που έχουμε σχεδιάσει» συμπληρώνει.

Αυτήν τη στιγμή η εφαρμογή βρίσκεται σε τελικά στάδια δοκιμών σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Έχει γίνει το τεχνολογικό proof of concept και πραγματοποιούμε διάφορα case studies σε διαφορετικές αγορές όπως η ένδυση, η εστίαση, ο τουρισμός κτλ. Θα ακολουθήσει πολύ σύντομα η πλήρης έκδοση με τις επιχειρήσεις και brands που θα είναι στην πλατφόρμα. Η αποδοχή από τον ελεγχόμενο αριθμό χρηστών και επιχειρήσεων είναι απόλυτα θετική. Το μεγαλύτερο μέρος του επάθλου θα κατανεμηθεί σε νέες θέσεις εργασίας υψηλού επιπέδου, που θα μείνουν και θα εργαστούν στην Ελλάδα σε ένα καινοτόμο προϊόν, ενώ στόχος της ομάδας είναι να επεκταθεί σε αναπτυγμένες αγορές του εξωτερικού. Σε αυτό θα συμβάλει και η επένδυση που πραγματοποιήθηκε στην εταιρεία πρόσφατα και θα ανακοινωθεί σύντομα.

Οι φιναλίστ από τη Θεσσαλονίκη

Από τις 1.100 συνολικά συμμετοχές, φέτος, στον τελικό προκρίθηκαν δέκα επιχειρηματικές προτάσεις, εκ των οποίων οι πέντε ήταν από ομάδες της Θεσσαλονίκης: οι ομάδες Athlenda και Bio2chp από το 2ο Thessmart InnoHub ΙΙ της ΑΖΚ, η Fieldscale των αποφοίτων του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ και η Carealia του ΕΚΕΤΑ/ΙΠΤΗΛ καθώς και η BUBBLLZ, που τελικά ήταν μία από τις τρεις εταιρείες που βραβεύτηκαν. «Η συμμετοχή των πέντε ομάδων στην τελική φάση του Hellenic Entrepreneurship Award καταδεικνύει τη δυναμική του οικοσυστήματος καινοτομίας της Θεσσαλονίκης», δήλωσε ο πρόεδρος της Αλεξάνδρειας Ζώνης Καινοτομίας Παντελής Αγγελίδης.

01. Athlenda: Με κύριο σύνθημα το «tracking talents-creating legends», το Athlenda (www.athlenda.com) έχει ως βασικό σκοπό του τη βελτίωση της διαδικασίας επιλογής και ανάπτυξης αθλητών, πρωτίστως μέσα από την παροχή ίσων ευκαιριών σε αθλητές από διαφορετικά κοινωνικά, γεωγραφικά και οικονομικά υπόβαθρα. Πρόκειται για μία διεθνή διαδικτυακή πλατφόρμα που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά των μηχανών scouting, με αυτά της κοινωνικής δικτύωσης και φέρνει κοντά αθλητές όλων των σπορ με ανθρώπους και οργανισμούς που μπορούν να παίξουν ένα θετικό ρόλο στην εξέλιξη της αθλητικής τους καριέρας. «Στόχος μας είναι η Athlenda να αποτελέσει μία θετική παρέμβαση στο χώρο του αθλητισμού και μέσα από αυτόν να δημιουργήσει συνθήκες κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης», δήλωσε η Ευγενία Ζαχαριάδου που μαζί με τους Λάζαρο Παπαδόπουλο, Μανώλη Τσαγκαρίδη και Νίκο Σφίγγο απαρτίζουν την ομάδα.

02. Bio2chp: Η Bio2chp (www.bio2chp.com) προσφέρει σε επιχειρήσεις με οργανικά απόβλητα μια γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος, σε μέγεθος εμπορευματοκιβωτίου, η οποία μετατρέπει τα υπολείμματα της διεργασίας τους σε ενέργεια για την κάλυψη των αναγκών τους σε τιμή πέντε φορές χαμηλότερη από το δίκτυο. Σε αντίθεση με τις υπάρχουσες τεχνολογίες, η BIO2CHP προσφέρει μείωση τόσο στο κόστος της ενέργειας όσο και στο κόστος διαχείρισης αποβλήτων, με περίοδο απόσβεσης επένδυσης μικρότερη από ενάμιση χρόνο. Έχει ήδη αναπτυχθεί ένα πρωτότυπο, το οποίο έχει λειτουργήσει για περισσότερες από 3.000 ώρες κάτω από ελεγχόμενες αλλά και βιομηχανικές συνθήκες. Την ομάδα απαρτίζουν οι Δημήτρης Μερτζής και Στέφανος Τσιακμάκης.

03. Carealia: Η Carealia (www.carealia.gr) αναπτύσσει συστήματα έξυπνης παρακολούθησης που βοηθούν στη φροντίδα της άνοιας σε σπίτια, κλινικές και οίκους ευγηρίας. Διασυνδεδεμένες συσκευές, όπως αισθητήρες στο χώρο και wearables, συνδυάζονται με ευφυείς αλγόριθμους και κλινικές γνώσεις, υποστηρίζοντας τους θεράποντες ιατρούς και νοσοκόμους να ανιχνεύσουν έγκυρα και με ακρίβεια συμπτώματα και μοτίβα συμπεριφοράς σχετικά με τη νόσο. Έτσι βρίσκονται σε θέση να σχεδιάσουν πιο αποδοτικές παρεμβάσεις, βελτιώνοντας την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.«Το όραμά μας, εκτός από τη βελτίωση της φροντίδας της άνοιας, είναι και η δημιουργία θέσεων εργασίας και η ανάδειξη της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα», τόνισε το μέλος της ομάδας Θάνος Σταυρόπουλος. Μέλη της Carealia είναι επίσης οι Βιβή Ντριγκόγια, Γεώργιος Μεδίτσκος, Ιωάννης Κομπατσιάρης και Ιουλιέττα Λαζάρου.

04. Fieldscale: Το λογισμικό της Fieldscale (www.fieldscale.com) δίνει απαντήσεις σε βασικά θέματα που απασχολούν τους σχεδιαστές νέων προϊόντων τεχνολογίας και τους βοηθάει να σχεδιάσουν καλύτερα και πιο ασφαλή προϊόντα. Μέσω ενός νέου τρόπου προσομοίωσης του μοντέλου, η Fieldscale καταφέρνει να δώσει τα αποτελέσματα δέκα φορές πιο γρήγορα, μειώνοντας έτσι σημαντικά, τόσο το χρόνο σχεδιασμού όσο και το κόστος παραγωγής. «Θέλαμε από την αρχή να κάνουμε γνωστό στους νέους απόφοιτους των πανεπιστημίων ότι υπάρχει ακόμα επιλογή να μείνουν στην Ελλάδα, δουλεύοντας σε εταιρείες τεχνολογίας σαν τη Fieldscale και ήδη σε μεγάλο βαθμό το πετύχαμε», δήλωσε η Βάσω Καλαϊτζίδου, η οποία μαζί με τους Γιώργο Μπόντζιο, Γιώργο Μπουζιάνα και 12 ακόμα άτομα αποτελούν την ομάδα της Fieldscale.

Η Elektronio κέρδισε το Energy Globe Ελλάδας

Βραβείο έφερε στη Θεσσαλονίκη και ακόμη μία ομάδα, η Elektronio Handcrafted Vehicles με το το Εθνικό Βραβείο Energy Globe Ελλάδας 2016.

H καινοτόμος start-up εταιρεία βραβεύτηκε για τους νέους τρόπους βιώσιμης κινητικότητας που προσφέρει, μέσω των υψηλής ποιότητας χειροποίητων τρίκυκλων ηλεκτρικών ποδηλάτων που κατασκευάζει. «Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι για τη νέα διάκριση της Elektronio, γιατί αποτελεί μία επιβράβευση του οράματός μας για μία διαφορετική, βιώσιμη μετακίνηση στα αστικά κέντρα! Αξίζει να αναφέρουμε ότι το Energy Globe Foundation για πρώτη φορά επιβραβεύει ιδιωτική πρωτοβουλία στην Ελλάδα με το National Energy Globe Award Greece, οπότε συνεχίζουμε με σκληρή δουλειά και αφοσίωση για να μη διαψεύσουμε τις προσδοκίες τους» ανέφερε στη «ΜτΚ» η Άννα Χλιούρα, που μαζί με τον Παντελή Ζάρκο δημιούργησαν την Elektronio.

Τα βραβεία θεσμοθετήθηκαν το 1999 στην Αυστρία και πλέον θεωρούνται από τα πιο σημαντικά βραβεία παγκοσμίως. Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος του ΟΗΕ στις 5 Ιουνίου όλοι οι νικητές των εθνικών βραβείων Energy Globe από περισσότερες από 170 χώρες, θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο της Εβδομάδας Παγκόσμιων Έργων Βέλτιστης Πρακτικής στην ιστοσελίδα www.energyglobe.info και μέσω ψηφοφορίας θα αναδειχθεί ο παγκόσμιος νικητής. Η καμπάνια της Energy Globe πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της UNESCO σε συνεργασία με το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP) και τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNIDO).

Ο εμπορικός σύμβουλος της Αυστριακής Πρεσβείας Gerd Dueckelmann-Dublany με τους ιδρυτές της εταιρείας Άννα Χλιούρα και Παντελή Ζάρκο

Δημοσιεύτηκε στη “Μακεδονία της Κυριακής”  την Κυριακή 05 Ιουνίου 2016

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΝΕΡΟΥ ΑΠΟ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΑ

Μια πρωτοποριακή ανεμογεννήτρια, ισχύος 30 kW, που παράγει ενέργεια και νερό ταυτόχρονα ανέπτυξε η εταιρεία Eole Water.

Ο αέρας εισέρχεται μέσω αεραγωγών στη «μύτη» της ανεμογεννήτριας και στη συνέχεια θερμαίνεται από μια γεννήτρια για την παραγωγή ατμού.

Ο ατμός περνά από έναν συμπιεστή που δημιουργεί υγρασία. Η υγρασία συμπυκνώνεται και συλλέγεται.

Το νερό που παράγεται αποστέλλεται μέσω αγωγών σε δεξαμενές αποθήκευσης, όπου περνά από φίλτρα και καθαρίζεται.

Η νέα τεχνολογία δοκιμάζεται στο Αμπού Ντάμπι από τον Οκτώβριο και παράγει 500 με 800λίτρα καθαρού νερού ημερησίως από τον αέρα της ερήμου.

Το γεγονός ότι παράγει μεγάλες ποσότητες νερού σε περιοχές που δεν έχουν πρόσβαση στο δίκτυο την καθιστά ιδανική για ερημικές τοποθεσίες ή περιοχές που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές.

egefalliko.anorthografies.net

ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Το αιολικό δέντρο του γάλλου επιχειρηματία Ζερόμ Μισώ-Λαριβιέρ, ιδιοκτήτη της εταιρείας New Wind, θα ανθίσει στο Παρίσι το Μάρτιο του 2015.

Ήδη δύο πρωτότυπα της τεχνολογίας βρίσκονται στο νησί Ολερόν στα ανοιχτά των δυτικών ακτών της Κεντρικής Γαλλίας στον Ατλαντικό, το πρώτο, και στο Πλεμέρ Μποντού της Βρετάνης, στα βορειοδυτικά του “Εξαγώνου” το δεύτερο.

Η ομάδα του Μισώ-Λαριβιέρ θα εγκαταστήσει ένα πρωτότυπο αιολικό δέντρο στην Πλατεία Κονκόρντ, στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας, το Μάρτιο του 2015, στο πλαίσιο μιας εκστρατείας ενημέρωσης για τα πλεονεκτήματα εγκατάστασης συστημάτων ανανεώσιμης ενέργειας στην πόλη.

Με 72 τεχνητά φύλλα τα οποία λειτουργούν ως μικρογεννήτριες που περιστρέφονται πάνω σε έναν κάθετο άξονα, το Αιολικό Δέντρο είναι σχεδιασμένο με τρόπο ώστε να εκμεταλλεύεται τους ανέμους χαμηλής έντασης.

Το σύστημα μπορεί να “συλλάβει” ακόμα και αέρια ρεύματα ταχύτητας δύο μέτρων ανά δευτερόλεπτο με αποτέλεσμα η ανεμογεννήτρια ισχύος 3,1 Κιλοβάτ να παράγει ενέργεια επί 280 μέρες το χρόνο.

Το νέο πρωτότυπο του δέντρου έχει κορμό μήκος έντεκα μέτρων και διάμετρο οκτώ μέτρων.

Η λειτουργία του δέντρου υποτίθεται ότι είναι απολύτως αθόρυβη και ότι τα παρελκόμενα (καλώδια, ηλεκτρικά συστήματα, γεννήτριες κλπ) είναι ενσωματωμένα στα φύλλα και τα κλαδιά.

Η New Wind υποστηρίζει ότι το δέντρο μπορεί να συνδεθεί είτε απευθείας σε κτήρια μέσω του κεντρικού πίνακα είτε στο δίκτυο μέσω ενός εναλλάκτη.

Αντίστοιχες προσπάθειες ενσωμάτωσης βιομιμούμενων ανεμογεννητριών κάθετου άξονα στο αστικό περιβάλλον είχαν καταβάλλει το 2011 ολλανδοί σχεδιαστές με το Power Flower. Ωστόσο το Wind Tree βρίσκεται κοντύτερα στις ανάγκες του πραγματικού κόσμου.

Η τιμή του θα κυμαίνεται γύρω στα 30.000 Ευρώ. 

πηγή: econews.gr

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΤΡΟΠΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΙΘΑΝΩΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΑΡΚΕΤΑ

Για να εξοικονομήσουμε ενέργεια και να προστατέψουμε τις πηγές ενέργειας, στην εποχή μας ανακυκλώνουμε τα πάντα. Μπορούμε να ανακυκλώσουμε την ίδια την ενέργεια;

Βεβαίως, αν με την ανακύκλωση εννοείς τη μετατροπή ενός αντικειμένου σε μια άλλη πιο χρήσιμη μορφή. Το κάνουμε συνεχώς. Τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος μετατρέπουν την ενέργεια από το κάρβουνο ή την πυρηνική ενέργεια σε ηλεκτρισμό. Με την τοστιέρα στην κουζίνα μας μετατρέπουμε ηλεκτρική ενέργεια σε θερμική ενέργεια. Με τις μηχανές των αυτοκινήτων μας μετατρέπουμε χημική ενέργεια σε κινητική ενέργεια. Όλες οι μορφές ενέργειας εναλλάσσονται, αρκεί να εφεύρουμε το κατάλληλο μηχάνημα να τις μετατρέψει.

Υπάρχει, όμως, ένα μειονέκτημα — ίσως το μεγαλύτερο μειονέκτημα σε ολόκληρο το σύμπαν: Κάθε φορά που μετατρέπουμε ενέργεια, χάνουμε ένα μέρος της αξίας της. Όχι επειδή τα μηχανήματά μας είναι ανεπαρκή ή επειδή εμείς κάνουμε τσαπατσούλικη δουλειά. Ο λόγος είναι πολύ πιο θεμελιώδης. Είναι σαν να αλλάζεις συνάλλαγμα σε μια ξένη χώρα: Υπάρχει κάποιος παγκόσμιος πράκτορας συναλλάγματος που τελικά παίρνει μια μικρή προμήθεια από κάθε συναλλαγή. Το όνομα αυτού του παγκόσμιου πράκτορα συναλλάγματος είναι ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής.

Είναι πραγματικά σαν εκείνα τα ανέκδοτα που περιέχουν τη φράση: «Υπάρχουν καλά νέα και άσχημα νέα».

Πρώτα τα καλά νέα. Αυτά είναι ο νόμος της διατήρησης της ενέργειας, γνωστός και ως πρώτος νόμος της θερμοδυναμικής. Υπαγορεύει ότι η ενέργεια ούτε δημιουργείται ούτε καταστρέφεται. Μπορεί να αλλάζει συνεχώς στις πολλές μορφές της — θερμότητα, φως, χημική, ηλεκτρική, ενέργεια μάζας και ούτω καθεξής — αλλά σύμφωνα με τον πρώτο νόμο η ποσότητά της πρέπει να παραμένει πάντα η ίδια, καθώς η ενέργεια δεν εξαφανίζεται ποτέ. Η ποσότητα της ενέργειας μάζας στο σύμπαν καθορίστηκε τη στιγμή της δημιουργίας του . Δεν πρόκειται ποτέ να ξεμείνουμε από ενέργεια.

Θαυμάσια! Τότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να μετατρέπουμε και να ξαναμετατρέπουμε την ενέργειά μας σε οποιαδήποτε μορφή χρειαζόμαστε ανά πάσα στιγμή — φως από το γλόμπο, ηλεκτρισμό από μια μπαταρία, κίνηση από μια μηχανή — και να συνεχίσουμε να τη χρησιμοποιούμε ξανά και ξανά. Θα ανακυκλώνουμε την ενέργεια όπως ανακυκλώνουμε τα αλουμινένια κουτάκια των αναψυκτικών, σωστά;

Δυστυχώς, κάνεις λάθος. Τώρα έρχονται τα άσχημα νέα. Ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής υπαγορεύει ότι κάθε φορά που μετατρέπουμε ενέργεια από τη μια μορφή στην άλλη, χάνουμε ένα μικρό μέρος της ποιότητάς της. Δεν μπορούμε να χάσουμε κανένα μέρος της ίδιας της ενέργειας — το απαγορεύει ο πρώτος νόμος — αλλά χάνουμε ένα μέρος της ικανότητάς της να κάνει δουλειά. Και αν δεν μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου με αυτή, ποιο το όφελος της ενέργειας;

Ο λόγος που ένα μέρος της υποβαθμίζεται κάθε φορά που μετατρέπουμε ενέργεια από τη μια μορφή σε άλλη, είναι ότι ένα μέρος της καταλήγει σε θερμική ενέργεια είτε το θέλουμε είτε όχι.

Το 60 τοις εκατό περίπου της ενέργειας του κάρβουνου που καίγεται στο τοπικό εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος σπαταλάτε ως θερμότητα, και μόνο το 40 τοις εκατό καταλήγει ως ηλεκτρισμός, και ένα μεγάλο μέρος αυτού χάνεται στο δρόμο για το σπίτι σου μέσα από τα καλώδια. Ύστερα, το 98 τοις εκατό της ηλεκτρικής ενέργειας που δίνεις στο γλόμπο σου σπαταλάτε ως θερμότητα. Ένα μεγάλο μέρος της χημικής ενέργειας της βενζίνης φεύγει από το ψυγείο και την εξάτμιση του αυτοκινήτου σου ως θερμότητα.

Ακόμη και αν όλες αυτές οι περίπλοκες λειτουργίες είχαν το 100 τοις εκατό της αποδοτικότητάς τους, και πάλι.θα χανόταν λίγη θερμότητα στο τέλος. Ακόμη και όταν ένας τροχός γυρίζει με νερό, ένα μικρό μέρος της ενέργειας του νερού καταλήγει ως θερμότητα τριβής στον άξονα του τροχού.

Το να περιμένεις να μην υπάρξει καθόλου θερμότητα είναι σαν να περιμένεις να μην υπάρξει τριβή. Και το να περιμένεις να μην υπάρξει τριβή είναι σαν να περιμένεις μια μηχανή να λειτουργεί για πάντα. Αέναη κίνηση. Ενέργεια από το πουθενά. Και αυτό είναι αδύνατον. (Βλέπε τον πρώτο νόμο.) Επομένως, όπου υπάρχει ενέργεια που καταναλώνεται, θα δήμιουργηθεί οπωσδήποτε θερμότητα.

Αλλά η θερμότητα δεν παύει να είναι ενέργεια, έτσι δεν είναι; Βεβαίως και είναι. Τότε γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε αυτή τη θερμότητα και να τη βάλουμε να δουλέψει ως ωφέλιμη ενέργεια;

Εδώ έχουμε τα πολύ άσχημα νέα σχετικά με το δεύτερο νόμο: Μπορούμε πράγματι να το κάνουμε αυτό, αλλά όχι εντελώς. Ενώ άλλες μορφές ενέργειας μπορούν να μετατραπούν κατά 100 τοις εκατό σε θερμότητα, η θερμότητα δεν μπορεί να μετατραπεί κατά 100 τοις εκατό σε άλλη μορφή ενέργειας. Γιατί; Επειδή η θερμότητα σχετίζεται με μια τυχαία, άτακτη κίνηση μορίων. Και όταν η ενέργεια βρίσκεται σε αυτήν τη χαώδη κατάσταση, δεν μπορείς να την εκμεταλλευτείς πλήρως. Είναι σαν να προσπαθείς να οργώσεις ένα χωράφι με μια «ομάδα» αλόγων που τρέχουν προς όλες τις κατευθύνσεις.

Έτσι, λίγο λίγο, καθώς η Γη συνεχίζει να περιστρέφεται, όλες οι μορφές ενέργειας μετατρέπονται ακατάπαυστα σε χαμένη ενέργεια που είναι αδύνατον να επανακτηθεί. Η ενέργεια του πλανήτη μετατρέπεται σταδιακά σε μια άχρηστη, χαοτική κίνηση σωματιδίων. Όσο περισσότερη χρησιμοποιούμε τόσο περισσότερη χάνουμε.

Το σύμπαν αδειάζει σαν φτηνή μπαταρία.
Έχουμε πάρει την κατηφόρα, χωρίς επιστροφή.

ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ, ΜΠΑΜΠΑ;

Μπορεί η ερώτηση να ακούγεται ηλίθια, αλλά τι είναι εκείνο που κάνει τα πράγματα να συμβούν ή να μη συμβούν; Το νερό κυλά προς τα κάτω, αλλά όχι προς τα πάνω. Μπορώ να βάλω ζάχαρη στον καφέ μου, αλλά, αν βάλω πάρα πολύ, δεν μπορώ να τη βγάλω. Μπορώ να κάψω ένα σπίρτο, αλλά δεν μπορώ να το επαναφέρω στην κατάσταση που ήταν πριν το κάψω. Υπάρχει κάποιος κοσμικός νόμος που καθορίζει τι μπορεί να συμβεί και τι δεν μπορεί;

Δεν υπάρχουν ηλίθιες ερωτήσεις. Στην πραγματικότητα, η ερώτησή σου είναι ίσως η πιο βαθυστόχαστη για ολόκληρη την επιστήμη. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μια αρκετά απλή απάντηση — από τότε που μια ιδιοφυία με το όνομα Τζοσάια Γουίλαρντ Γκιμπς κατανόησε τα πάντα στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα.

Η απάντηση είναι ότι παντού στη φύση υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ δύο θεμελιωδών αξιών: Της ενέργειας, για την οποία γνωρίζεις ορισμένα πράγματα, και της εντροπίας, για την οποία πιθανώς δε γνωρίζεις αρκετά (αλλά θα μάθεις σύντομα). Αυτή η ισορροπία είναι η μόνη που καθορίζει αν μπορεί να συμβεί κάτι ή όχι.

Ορισμένα πράγματα μπορούν να συμβούν από μόνα τους, αλλά δεν μπορούν να συμβούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, αν δεν υπάρξει κάποια εξωτερική βοήθεια. Για παράδειγμα, μπορούμε να κάνουμε το νερό να πάει προς τα πάνω αν το σπρώξουμε ή το αντλήσουμε. Και αν θέλαμε πραγματικά να βγάλουμε τη ζάχαρη από τον καφέ, θα μπορούσαμε να εξατμίσουμε το νερό κι έπειτα να ξεχωρίζαμε με χημικό τρόπο τη ζάχαρη από τα στερεά του καφέ. Το να επαναφέρουμε ένα σπίρτο στην κατάσταση που ήταν πριν το κάψουμε είναι πολύ πιο δύσκολο, αλλά, αν είχαμε αρκετό χρόνο και εξοπλισμό στη διάθεσή μας, ένας μικρός στρατός από χημικούς πιθανώς θα μπορούσε να ανασυνθέσει το σπίρτο από τη στάχτη, τον καπνό και τα αέρια.

Η ουσία είναι ότι σε καθεμία από αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται σημαντική εξωτερική παρέμβαση — δαπάνη ενέργειας απέξω. Από μόνη της, η Μητέρα Φύση επιτρέπει να συμβούν πολλά πράγματα αυθόρμητα. Άλλα πράγματα, όμως, δε συμβαίνουν ποτέ αυθόρμητα, ακόμη κι αν περιμένουμε με σταυρωμένα τα χέρια ως τη συντέλεια του κόσμου. Η ουσία της φύσης είναι: Συμβαίνουν αυθόρμητα τα φαινόμενα που ικανοποιούν κανόνες σχετικά με την ενέργεια και την εντροπία.

Ας δούμε την ενέργεια πρώτα. Μετά θα εξηγήσουμε και την εντροπία.

Γενικώς, οποιοδήποτε αντικείμενο θα προσπαθήσει να μειώσει την ενέργειά του, αν μπορεί. Σε έναν καταρράκτη, το νερό διώχνει τη συσσωρευμένη ενέργεια της βαρύτητας πέφτοντας σε μια λίμνη. (Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη σπαταλημένη ενέργεια για να περιστρέφουμε έναν υδραυλικό τροχό καθώς εκείνο πέφτει.) Αλλά από τη στιγμή που το νερό φτάνει στη λίμνη, είναι σε «χαμηλότερη ενέργεια», τουλάχιστον όσον αφορά τη βαρύτητα. Δεν μπορεί να ανέβει ξανά στην κορυφή. Πολλές χημικές αντιδράσεις συμβαίνουν για μια παρόμοια αιτία: Οι χημικές ουσίες διώχνουν τη συσσωρευμένη ενέργειά τους μετατρέποντας αυθόρμητα τη μορφή τους σε διαφορετικές χημικές ουσίες που έχουν λιγότερη ενέργεια. Το καμένο σπίρτο είναι ένα παράδειγμα.

Έτσι, υπό τις ίδιες συνθήκες, στη φύση υπάρχει η τάση οποιοδήποτε αντικείμενο να μειώνει την ενέργεια του, αν μπορεί. Αυτός είναι ο πρώτος κανόνας.

Αλλά η μείωση της ενέργειας είναι η μισή εξήγηση σχετικά με το τι κάνει τα πράγματα να συμβούν. Η άλλη μισή είναι η αύξηση της εντροπίας. Εντροπία είναι απλώς μια φανταχτερή λέξη για την ακαταστασία, ή το τυχαίο, τη χαοτική, ακανόνιστη διάταξη των πραγμάτων. Όταν ξεκινά ένας αγώνας ποδοσφαίρου, όλοι οι παίκτες έχουν μια συγκεκριμένη θέση και βρίσκονται σε τακτική διάταξη — δε βρίσκονται σε αταξία, επομένως έχουν χαμηλή εντροπία. Μετά το ξεκίνημα του αγώνα, όμως, οι παίκτες σκορπίζονται στο γήπεδο σε άτακτη διάταξη, δηλαδή με υψηλή εντροπία.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα ξεχωριστά σωματίδια που απαρτίζουν όλες τις ουσίες: Τα άτομα και τα μόρια, Ανά πάσα στιγμή, μπορεί να βρεθούν σε τακτική διάταξη, σε ένα άτακτο κουβάρι, ή σε μια ενδιάμεση κατάσταση. Δηλαδή, μπορεί να έχουν διαφορετικές ποσότητες εντροπίας, από χαμηλή σε υψηλή.

Αλλά υπό τις ίδιες συνθήκες (συγκεκριμένα της ενέργειας), στη φύση υπάρχει η τάση να αυξάνεται η αταξία των σωματιδίων οποιουδήποτε αντικειμένου — δηλαδή, οπουδήποτε αντικείμενο θα αυξήσει την εντροπία του, αν μπορεί. Αυτός είναι ο δεύτερος κανόνας. Μπορεί να υπάρξει μια «αφύσικη» αύξηση ενέργειας, με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει ένα αρκετά σημαντικό αντιστάθμισμα σε αύξηση εντροπίας. Ή μπορεί να υπάρξει μια «αφύσικη» μείωση εντροπίας, με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει ένα αρκετά σημαντικό αντιστάθμισμα σε μείωση ενέργειας. Το κατάλαβες;

Επομένως, το ζήτημα αν κάτι μπορεί να συμβεί ή να μη συμβεί αυθόρμητα στη φύση — χωρίς εξωτερική παρέμβαση — είναι ζήτημα ισορροπίας μεταξύ των κανόνων της ενέργειας και της εντροπίας.

Ο καταρράκτης; Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει μια μεγάλη μείωση δυναμικής ενέργειας. Δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά εντροπίας μεταξύ της κατάστασης του νερού στην κορυφή και στον πάτο. Είναι μια διαδικασία που οδηγείται από ενέργεια.

Η ζάχαρη στον καφέ; Διαλύεται επειδή υπάρχει μεγάλη αύξηση της εντροπίας. Τα μόρια της ζάχαρης που κολυμπούν μέσα στον καφέ είναι πολύ πιο άτακτα απ’ ό,τι ήταν όταν ήταν σφιχτά δεμένα μεταξύ τους στους κρυστάλλους της ζάχαρης. Εν τω μεταξύ, δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά ενέργειας μεταξύ της στερεής ζάχαρης και της διαλυμένης ζάχαρης. (Ο καφές δε γίνεται πιο ζεστός ή πιο κρύος όταν διαλύεται η ζάχαρη, έτσι δεν είναι;) Είναι μια διαδικασία που οδηγείται από εντροπία.

Το καμένο σπίρτο; Εμφανώς, υπάρχει μεγάλη μείωση ενέργειας. Η συσσωρευμένη χημική ενέργεια απελευθερώνεται ως θερμότητα και φως. Υπάρχει, όμως, και τεράστια αύξηση εντροπίας. Ο κυματιστός καπνός και τα αέρια είναι πολύ πιο άτακτα από ό,τι στο μικρό, συμπαγές κεφάλι του σπίρτου. Επομένως, αυτή η αντίδραση έχει την ευλογία και των δύο φυσικών κανόνων, και συμβαίνει πολύ αυθόρμητα τη στιγμή που θα τρίψεις το σπίρτο πάνω στο κουτί. Είναι διαδικασία που οδηγείται και από ενέργεια και από εντροπία.

Τι γίνεται αν έχουμε μια διαδικασία στην οποία μία από τις δύο ποσότητες, ενέργεια ή εντροπία, «ακολουθήσει λάθος δρόμο»; Λοιπόν, η διαδικασία θα λειτουργήσει αν η άλλη ποσότητα ακολουθήσει το «σωστό» δρόμο με αρκετή ένταση ώστε να υπερισχύσει. Δηλαδή, η ενέργεια μπορεί να αυξηθεί, εφόσον υπάρχει αρκετή αύξηση εντροπίας για να την αντισταθμίσει. Και η εντροπία μπορεί να μειωθεί εφόσον υπάρχει αρκετή μείωση ενέργειας ώστε να την αντισταθμίσει.

Αυτό που κατόρθωσε ο Τζ. Γουίλαρντ Γκιμπς ήταν να δημιουργήσει μια εξίσωση γι’ αυτή την ισορροπία ενέργειας- εντροπίας. Αν το αποτέλεσμα αυτής της εξίσωσης έχει το αρνητικό σημείο, η εν λόγω διαδικασία είναι μια από εκείνες τις οποίες η Μητέρα Φύση επιτρέπει να συμβούν αυθόρμητα. Αν το αποτέλεσμα έχει το θετικό σημείο, η διαδικασία είναι αδύνατον να συμβεί. Απολύτως αδύνατον, εκτός αν ο άνθρωπος ή κάποια άλλη δύναμη παραβαίνει τους κανόνες με πλάγιο τρόπο, προσθέτοντας ενέργεια από εξωτερική πηγή.

Χρησιμοποιώντας αρκετή ενέργεια, μπορούμε πάντα να υπερισχυσουμε του φυσικού κανόνα της εντροπίας, σύμφωνα με τον οποίο τα πάντα τείνουν προς την αταξία. Για παράδειγμα, με πολλή προσπάθεια θα μπορούσαμε να μαζέψουμε, άτομο προς άτομο, τα δέκα εκατομμύρια τόνους διαλυμένου χρυσού που είναι διασκορπισμένα στους ωκεανούς της Γης, οι οποίοι κάθονται εκεί και περιμένουν να τους μαζέψει κάποιος, Αλλά είναι διασκορπισμένοι σε 324 εκατομμύρια κυβικά μίλια (1,35 δισεκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα) ωκεανού σε άτακτη διάταξη απίστευτα υψηλής εντροπίας. Το πρόβλημα είναι ότι η ενέργεια που απαιτείται για να ξεχωριστεί και να καθαριστεί όλος αυτός ο χρυσός θα κόστιζε πολύ περισσότερο από την αξία του.

Φημολογείται ότι ο Αρχιμήδης (287-212 π.Χ.), μια κρίση υπερβολικού ζήλου για τους νόμους της μηχανικής, είχε αναφωνήσει: «Δώστε μου έναν αρκετά μακρύ μοχλό και ένα μέρος για να σταθώ, και θα κινήσω τη Γη». Αν γνώριζε για την εντροπία και τη μηλόπιτα, θα μπορούσε να είχε προσθέσει: «Δώστε μου αρκετή ενέργεια και θα ξανασυναρμολογήσω τη Γη με την τάξη μιας μηλόπιτας».

Απόσπασμα από το βιβλίο:  «Όσα δεν ήξερε ο Αϊνστάιν», του Ρόμπερτ Λ. Γουόλκε 

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Ποιος θα ελέγχει την πράσινη οικονομία;

Μια νέα αναφορά του ETC group σχετικά με τη συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια των πολυεθνικών της Βιο-Αγοράς. Από τις προπαρασκευταστικές συναντήσεις των Ηνωμένων Εθνών Ρίο+20 στη Νέα Υόρκη, to ETC Group στέλνει την 60-σέλιδη αναφορά της, όπου περιγράφεται το νήμα που συνδέει την κλιματική αλλαγή και τις πετρελαϊκές κρίσεις, τις νέες τεχνολογίες και την εξουσία των πολυεθνικών. Μας προειδοποιεί ότι τα ηνία της "πράσινης οικονομίας" τα κρατούν οι μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες παγκοσμίως, οι οποίες ετοιμάζονται για το έως τώρα τολμηρότερο πραξικόπημά τους, όχι μόνο με νέες στρατηγικές εξαγορές εταιρειών και με την είσοδο σε νέες αγορές, αλλά και με τη διείσδυση τους σε νέους τομείς της βιομηχανίας.

Για παράδειγμα η DuPont, η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία σπόρων και η έκτη μεγαλύτερη εταιρεία τόσο στα εντομοκτόνα όσο και στα χημικά, έχει αναδειχθεί σε μεγάλο παίκτη στα υλικά φυτικής προέλευσης, στην ενέργεια και σε βρώσιμες ύλες. H DuPont δεν είναι η μοναδική εταιρεία που έχει τέτοια σχέδια. Κι άλλοι κολοσσοί των σπόρων, των εντομοκτόνων, των χημικών και των τροφίμων, όπως η Monsanto, η Syngenta, η Dow, η BASF, η Unilever, αυτήν τη στιγμή κάνουν στρατηγικές επενδύσεις σε επίφοβες τεχνολογίες και συνάπτουν ερευνητικές και αναπτυξιακές συνεργασίες ελπίζοντας να μετατρέψουν τη φυτική βιομάζα σε κάθε λογής προϊόν υψηλής αξίας - και βέβαια σε κέρδος.

Από το γύρισμα του αιώνα, το όραμα μιας οικονομίας στηριγμένης στη βιοτεχνολογίαέχει αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά. Όταν μάλιστα άρχισε να υπόσχεται ότι θα λύσει τα προβλήματα τουpeak oil και της κλιματικής αλλαγής και να αντιμετωπίζει τη μόδα της βιώσιμης ανάπτυξης, το όραμα σύντομα έγινε "πράσινο". Οι νέες τεχνολογίες, όπως η συνθετική βιολογία ή η "ακραία γενετική μηχανική" (ο αναπρογραμματισμός έμβιων όντων για την παραγωγή βιομηχανικών προϊόντων όπως τα βιοκαύσιμα ή τα βιοπλαστικά), που καθίστανται δυνατές μέσω της βιο-πληροφορικής και της γενετικής, αποτελούν τη μηχανή της βιο-οικονομίας, ενώ τα αγροτικά προϊόντα αποτελούν το καύσιμό της.

Μπορεί να ακούγονται γοητευτικά, ωστόσο τα νέα πράσινα τεχνολογικά θαύματα είναι επικίνδυνα, καθώς οδηγούν σε μεγαλύτερη ακόμη συγκέντρωση εξουσίας σε ορισμένες πολυεθνικές και επιπλέον θα επιβάλουν σε κάποιες κοινότητες ιδιωτικές τεχνολογικές καινοτομίες για τις συνέπειες των οποίων οι κοινότητες ούτε έχουν ερωτηθεί ούτε έχουν προετοιμαστεί. Αν η "πράσινη οικονομία" επιβληθεί χωρίς καμία συζήτηση με τις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις και χωρίς την εκτεταμένη συμμετοχή των κοινωνικών οργανώσεων και του κόσμου στη λήψη αποφάσεων, η Σύνοδος Κορυφής για τη Γη (Earth Summit) που θα γίνει στο Ρίο ντε Τζανέιρο 20-22 Ιουνίου 2012 διατρέχει τον κίνδυνο να είναι η μεγαλύτερη Σύνοδος Λεηλασίας της Γης τα τελευταία 500 χρόνια.

 Η Kathy Jo Wetter της ETC Group εξηγεί: "Ο στόχος δεν είναι να απορριφθεί η πράσινη οικονομία ή ορισμένες τεχνολογίες, αυτά δεν είναι παρά εργαλεία που οφείλουν να χρησιμοποιούνται μόνο με αυστηρές ρυθμίσεις και κοινωνικό έλεγχο. Το 1992 η Agenda 21 μιλούσε για μηχανισμούς αξιολόγησης της τεχνολογίας. Σήμερα τέτοια μέτρα πρόληψης και ελέγχου της υπερσυγκέντρωσης εξουσίας στις εταιρείες είναι επειγόντως απαραίτητα."

Ο Alberto Gomez της Via Campesina προσθέτει: "Ο έλεγχος των πολυεθνικών στο διατροφικό σύστημα απειλεί τους αγρότες σε όλο τον κόσμο. Εμείς οι αγρότες παράγουμε το 70% των τροφίμων παγκοσμίως, ωστόσο ο έλεγχος από τις πολυεθνικές υπονομεύει τη δυνατότητά μας να παράγουμε με τρόπο οικολογικό, όπως περιγράφει και η αναφορά της ETC Group."

Η αναφορά περιλαμβάνει τα παρακάτω κεφάλαια:

Το 1% της Πράσινης Οικονομίας

Η αναφορά προσφέρει λίστες με τις πολυεθνικές που ελέγχουν 25 τομείς της "πραγματικής οικονομίας" - το νερό, την ενέργεια, του σπόρους, την αλιεία και τις ιχθυοκαλλιέργειες, την επεξεργασία και διάθεση τροφίμων, τα χημικά, τα λιπάσματα, τα παρασιτοκτόνα, τα ορυχεία, τα φάρμακα, τη βιοτεχνολογία, την αγορά σιτηρών κοκ. Επίσης κατονομάζει τους βασικούς παίκτες σε νέους βιομηχανικούς τομείς όπως η συνθετική βιολογία, τα Big Data, την παραγωγή φυκιών και τη γενετική σε ζώα κτηνοτροφίας.

Ανεξέλεγκτη εξουσία των πολυεθνικών

Τα τελευταία 30 χρόνια τα μονοπώλια αυξάνονται συνεχώς. Σήμερα 10 πολυεθνικές ελέγχουν το 73% της αγοράς σπόρων, ενώ το 1995 ήλεγχαν μόλις το 37%. 10 εταιρείες παρασιτοκτόνων ελέγχουν το 90% της αγοράς των 44 δις. 10 εταιρείες ελέγχουν το 52% της αγοράς ζωοτροφών.

Ξεχάστε τους ανεμόμυλους, το μέλλον είναι οι μύλοι για βιομάζα
Μπορεί η πράσινη οικονομία να διαφημίζει πολύ τα φωτοβολταϊκά και τις ανεμογεννήτριες, αλλά οι "ανανεούμενη" ενέργεια που δεν είναι υδρο-ηλεκτρική ή πυρηνική αφορά μόλις στο 1,8% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας. Και σχεδόν όλη αυτή η ενέργεια προέρχεται από φυτική βιομάζα.

Νέα "πράσινα" ολιγοπώλια
Νέες συγχωνεύεις σε διάφορους βιομηχανικούς τομείς λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο της Πράσινης Οικονομίας - με προεξάρχον παράδειγμα τη σύζευξη της DuPont -του κολοσσού των σπόρων, των χημικών και των παρασιτοκτόνων που αναδεικνύεται σε σημαντικό παίκτη στη βιοτεχνολογία, τα αγροκαύσιμα και τα βιοπλαστικά, τη συνθετική βιολογία, την παραγωγή φυκιού και άλγης και ενζύμων- με τη μεγαλύτερη ενεργειακή πολυεθνική στον κόσμο, την BP.

Τα τροφο-δολλάρια επισκιάζουν τα ενεργο-δολλάρια

Πιστεύεται ότι η παγκόσμια αγορά ενέργειας, ύψους 1 τρις, αποτελεί τον μεγαλύτερο τομέα της παγκόσμιας οικονομίας. Κι όμως, φαίνεται πως ακόμη κι αν συνυπολογιστούν οι κρατικές επιχορηγήσεις προς παραγωγούς ενέργειας και αγροτικών προϊόντων, η παγκόσμια αγορά οπωροκηπευτικών και λαχανοκομικών είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Η γεωμετρική άνοδος της συνθετικής βιολογίας

Τη δεκαετία του 1990 η πρώιμη εμπορευματοποίηση των γενετικών τεχνολογιών οδήγησε σε τεράστιες ανακατατάξεις τους τομείς των σπόρων, των αγροχημικών και των φαρμάκων και στην ανάδυση κολοσσών των "επιστημών της ζωής" όπως η Monsanto και η Novartis. Σήμερα οι νέες τεχνολογίες της συνθετικής βιολογίας συνδέονται με ένα νέο κύμα συγχωνεύσεων, εξαγορών και συνεργασιών στο πλαίσιο της οικονομίας της βιομάζας, με τους κολοσσούς της ενέργειας και των χημικών όπως η Dow, η DuPont, η Shell, η Exxon. η Chevron, η Total να συνάπτουν στρατηγικές συμμαχίες με κολοσσούς των σπόρων, της υλοτομίας και των σιτηρών, όπως η Monsanto, η Cargill, η Bunge, η Weyerhaeuser και η ADM. Στην καρδιά των συμμαχιών αυτών βρίσκονται οι νέες εταιρείες συνθετικής βιολογίας όπως η Life Technologies Inc, η Amyris, η Solazyme και η Evolva, που προωθούνται σε σημαντικούς ρόλους στους τομείς της διατροφής, της ενέργειας, των φαρμάκων και των χημικών.

Μετά τον έλεγχο της πράσινης, ο έλεγχος της γαλάζιας οικονομίας
Η βιομάζα του ωκεανού και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων αποτελεί το 71% της επιφάνειας του πλανήτη. Γι' αυτό και οι πολυεθνικές της ενέργειας και των χημικών όπως η DuPont, η Statoil, η DSM, η Exxon, η Mitsubishi, η Monsanto, η Chevron και ο κολοσσός των θαλάσσιων μεταφορών και των ιχθυοτροφών Stolt Nielsen εποφθαλμιούν πλέον το βυθό, αναζητώντας νέα ζάχαρα και έλαια για την οικονομία της βιομάζας.

H αναφορά στα αγγλικά (εδώ) και στα ισπανικά (εδώ)

BiotechWatch.gr

Ιανουάριος 2012
(Μετάφραση: Λ.Γ.)